شهلا جواهری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه کرمانشاه در خصوص هنر شال بافی منطقه اورامانات، اظهارکرد: شال بافی یکی از کهنترین هنرهای سنتی مردم اورامانات است که در شهرستانهای پاوه و جوانرود دارای قدمتی طولانی است.
وی افزود: نساجی به روش سنتی از دیرباز در استان کرمانشاه رایج بوده است، به ویژه در منطقه اورامانات سابقه طولانی تری دارد.
این مقام مسئول در اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه ادامه داد: دستگاه نساجی سنتی یا به گویش محلی "جولایی" ساده و چوبی است که شال یکی از مهمترین بافتههایی است که به روش سنتی با این دستگاه بافته میشود.
جواهری تصریح کرد: از شال نوعی پوشاک محلی به نام «چوخهورانک» تهیه میشود که خاص مردان منطقه کردزبان اورامانات است.
این مدرس رشته مردم شناسی دانشگاههای استان کرمانشاه گفت: پارچه شال را از تارهای ظریف و نازکی که از موی نوعی بز به نام "مرغز " بدست میآید، میبافند. عرض این پارچه 20 سانتی متر و طول آن 20 تا 30 متر است.
وی خاطرنشان کرد: این شال بسیار سبک، ظریف، خوشرنگ، ساده و بدون نقش و نگار است.
مدیر روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: مردان منطقه اورامانات همچنان از لباس محلی خود که همان «چوخهورانک» است، استفاده میکنند.