كتێبوو"ئاورێ ئاورگا"ڕوانهو بازاری بی
نویسهر:کاکه حامی نیکبهخت عهبدولمهلکی
نویسهرێو جه وهڵاتوو چوار قهڵاو عهبدولمهلکی
شاروو بێهشههروو مازندهرانی
ههورامیهکاو شماڵوو ئێرانی
نویسنده:آقای حامی نیکبخت عبدالملکی
نویسنده ای از منطقه چهارقلعه عبدالملکی
شهربهشهر مازندران
هورامی های شمال ایران
"ئاورێ ئارگا" به معنای آتش آتشگاه، مجموعه شعری است اثر طبع "حامی نیكبخت عبدالملكی". این شاعر، اهل شهرستان بهشهر مازندران ،و از كُردانی است كه در زمانهای پیش، به شمال ایران كوچیدهاند یا كوچانده شدهاند و اینك علیرغم این همه سال، زبان مادری خود را حفظ كردهاند و به گواهی اشعار این مجموعه، این كردان راستین، همچنان آتش زبان و ادب و فرهنگ كردی را در آتشگاه سینهشان فروزان داشتهاند. گویش كردی این طایفه، از شعبات كُردی هورامی است.
این کتاب درانتشارات ڕێباز(ریباز)مریوان واقع درخیابان مردوخ به فروش می رسد.
حامی نیكیخت عبدالملكی، علیرغم وجود نشرهای زیاد در كشور و نیز در استان مازندران، خواسته كه این مجموعه را در استانی كُردنشین چاپ كند و در این میانه انتشارات زانا را برگزیده است و من به عنوان مدیر این نشر هرچه در توان داشتم برای محقق شدن این خواسته انجام وظیفه كردم و اینك به فضل خداوند كتاب در شكلی شكیل و هیئتی زیبا چاپ و نشر شده و نسخههایی از آن هم در دفتر انتشارات زانا موجود میباشد.
نكتهی ارزشمند شایان ذكر آن است كه این كتاب به رسمالخط معیار كردی نوشته شده و همانگونه كه شاعر تأكید كرده است، این برای اولین بار است كه چنین اتفاقی در نگارش آثار مكتوب كردهای شمال میافتد.
شاعر در مقدمهی كتاب چنین آورده است:
«زبانِ سرودههای این مجموعه به گویشِ کُردی ایل ِعبدالملکی است که میتوان آن را از خانوادهی گویشهای هورامی بهشمار آورد. ایل عبدالملکی اکنون در چند نقطهی کشور سکونت دارند که از نقاط متمرکز جمعیّتی آنها میتوانچهار قلعه عبدالملکیدر حوزهی شمالیبهشهرمازندران،قلعه عبدالملکیدرقروه کردستان،روستای زاغهدرتویسرکان همدانو بهگونهی پراکنده درکرمانشاه،کنگاورو چند نقطهی دیگر را نام بُرد که همگی به این گویش سخن میگویند و از بختِ بلند به همّت ستودنی گذشتگان فهیمشان همچنان فرزندان امروزینشان هم به این گویشِ ناز زبان باز میکنند...این مجموعه برای کُردهای عبدالملکیِ ساکن در شمال کشور (مازندران) نخستین مجموعهای است که بهگونهی کاملاً کُردی چاپ میشود و نیز نخستین بار است که در این منطقه نوشتار با آداب نوشتاری کُردی ارائه میشود. باشد که در آیندهی نزدیک همهی فرزندان کُرد در این منطقه با این آداب نوشتاری آشنایی کامل یابند و نسلهای پسین ما کُردی را روان بخوانند و روان بنویسند.»