به گزارش هزارماسوله ، علیمیر کرمی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ اظهار داشت: بمباران شیمیایی سردشت در هفتم تیرماه ۱۳۶۶ یکی از تلخترین رخدادهای دوران دفاع مقدس و تاریخ معاصر ایران به شمار میرود؛ حادثهای که در آن برای نخستینبار یک شهر مسکونی بهطور مستقیم و گسترده با سلاحهای شیمیایی هدف قرار گرفت و مردم غیرنظامی قربانی این جنایت شدند.
وی افزود: زنان، کودکان، سالمندان و شهروندانی که در حال انجام فعالیتهای روزمره خود بودند، اصلیترین قربانیان این حمله بودند و همین موضوع سبب شد سردشت به نمادی از مظلومیت غیرنظامیان در جنگ و جلوهای آشکار از نقض اصول انسانی و حقوق بینالملل تبدیل شود.
این رزمنده دوران دفاع مقدس با اشاره به پیامدهای انسانی این جنایت، تصریح کرد: بسیاری از شهروندان سردشت پس از این حمله با عوارض جسمی و روانی طولانیمدت از جمله مشکلات تنفسی، آسیبهای پوستی، اختلالات چشمی و آثار روحی ماندگار مواجه شدند، اما با وجود این شرایط دشوار هرگز زندگی و امید را رها نکردند.
کرمی ادامه داد: بازسازی خانهها، ازسرگیری فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی و حفظ انسجام خانوادگی و اجتماعی نشان داد که مردم سردشت صبر و استقامت را تنها در تحمل رنج خلاصه نکردند، بلکه با تکیه بر امید و اراده، مسیر بازسازی زندگی را در پیش گرفتند.
هویت جمعی بر پایه مقاومت و همبستگی
وی با بیان اینکه این فاجعه تأثیر عمیقی بر هویت اجتماعی مردم سردشت گذاشت، عنوان کرد: تجربه مشترک درد و خسارت موجب تقویت روحیه همبستگی، همدلی و مسئولیتپذیری در میان مردم شد و فرهنگ یاریرسانی به آسیبدیدگان در جامعه شکل گرفت؛ موضوعی که هویت جمعی این شهر را بر پایه مقاومت، کرامت انسانی و پاسداشت یاد قربانیان استوار کرد.
این رزمنده دوران دفاع مقدس خاطرنشان کرد: برگزاری سالانه آئینهای بزرگداشت بمباران شیمیایی سردشت و انتقال روایتهای بازماندگان به نسلهای بعد، علاوه بر حفظ حافظه تاریخی این فاجعه، نقش مهمی در افزایش آگاهی عمومی نسبت به پیامدهای استفاده از سلاحهای شیمیایی و ضرورت مقابله با این جنایات ایفا میکند.
نقشآفرینی مردم سردشت در حراست از مرزها
کرمی با اشاره به نقش مردم سردشت در دفاع از مرزهای کشور، بیان کرد: موقعیت راهبردی این شهر در نوار مرزی غرب کشور موجب شده است مردم منطقه همواره سهم مؤثری در حفظ امنیت مرزها داشته باشند و در دوران دفاع مقدس نیز علاوه بر تحمل سختیهای جنگ و بمباران، در پشتیبانی از رزمندگان و دفاع از منطقه حضوری فعال و اثرگذار داشته باشند.
وی افزود: حضور جوانان سردشت در قالب نیروهای مردمی، بسیج و سایر مجموعههای دفاعی، حمایتهای مردمی از رزمندگان و ادامه زندگی در شرایط ناامن مرزی، جلوههایی از روحیه ایثار و مسئولیتپذیری مردم این منطقه بود و پس از پایان جنگ نیز همکاری با نیروهای مرزبانی و حفظ ثبات اجتماعی، استمرار همین رویکرد محسوب میشود.
سکوت جهانی در برابر جنایت شیمیایی سردشت
این رزمنده دوران دفاع مقدس درباره چرایی واکنش محدود قدرتهای جهانی به این جنایت، عنوان کرد: بسیاری از دولتهای بزرگ در آن مقطع بهدلیل ملاحظات سیاسی، منافع ژئوپلیتیکی و اقتصادی و نیز حمایت از رژیم بعث عراق، از اتخاذ موضعی قاطع در برابر این اقدام خودداری کردند و ضعف سازوکارهای اجرایی حقوق بینالملل نیز بر این سکوت تأثیرگذار بود.
کرمی ادامه داد: اگرچه استفاده از سلاحهای شیمیایی بر اساس مقررات بینالمللی ممنوع بود، اما نبود سازکارهای نظارتی و تنبیهی مؤثر سبب شد واکنشها عمدتاً به گزارشها، ابراز نگرانیها و محکومیتهای محدود خلاصه شود و اقدام بازدارندهای برای جلوگیری از تکرار چنین جنایاتی صورت نگیرد.
وی تأکید کرد: حادثه سردشت درسهای مهمی برای جامعه جهانی به همراه دارد که از جمله آن میتوان به ضرورت تقویت معاهدات منع سلاحهای شیمیایی، نظارت دقیق بر اجرای قوانین بینالمللی، مستندسازی جنایتهای جنگی، حفاظت از غیرنظامیان و مقابله با هرگونه سلاح کشتار جمعی اشاره کرد.
این رزمنده دوران دفاع مقدس با بیان اینکه معرفی مظلومیت سردشت در سطح بینالمللی نیازمند برنامهریزی جدی است، گفت: مستندسازی دقیق، تولید آثار فرهنگی و رسانهای، توسعه دیپلماسی عمومی و تعامل با نهادهای حقوق بشری جهان میتواند نقش مهمی در شناساندن ابعاد این فاجعه و پیگیری حقوق قربانیان ایفا کند.
کرمی در پایان خاطرنشان کرد: سردشت تنها یادآور یک حادثه تلخ تاریخی نیست، بلکه نماد رنج انسانهای بیگناه، مقاومت مردم در برابر خشونت جنگ و هشداری برای جامعه جهانی است تا با مسئولیتپذیری بیشتر، از تکرار چنین فجایعی جلوگیری کرده و فرهنگ صلح، همدلی و کرامت انسانی را تقویت کند.
انتهای خبر/