به دنبال اعلام اسامی نامزدهای ریاست جمهوری و عدم احراز صلاحیت آقایان علی اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشایی، اظهار نظرات گوناگونی از سوی حامیان این دو صورت گرفت که البته سکوت معنا دار این دو نیز خود هدفش کاملا واضح است.
در این بین آنچه شاید بیش از همه عجیب و تاسف برانگیز بود، اظهارات توهین آمیز علی مطهری علیه دکتر سعید جلیلی می باشد. اینکه علی مطهری در گزافه گویی گوی سبقت را از همه بی اخلاقان و بداخلاقان سیاسی ربوده جای شک و شبهه ندارد چون وی همان نماینده جنجالی مجلس است که روزگاری فحاشی علیه دیگر نماینده مجلس را، راه اثبات خود می بیند و روزی دیگر با مساعدت برخی از همکارانش سعی در خلق حماسه (!) یکشنبه سیاه مجلس و از این دست فجایع می کند. اما این نماینده مجلس در شرایط حساس فعلی کشور، مسیر بی قانونی را سرلوحه کار خود قرار داده است و هر حرفی را بی آنکه اندکی درباره آن بیاندیشد خیلی راحت به زبان می آورد کما اینکه الفاظ رکیک علیه دیگر همکارش آنهم در زمان پخش مستقیم جلسه مجلس خیلی روانتر از سخنان دیگرش ادا کرد.
وی در واکنش به عدم احراز صلاحیت هاشمی، کاسه داغتر از آش شد و گفت: "به نظر من رد صلاحیت آقای هاشمی رفسنجانی و افرادی مانند آقای پزشکیان درست نبود، همان طور که تأیید صلاحیت آقای جلیلی درست نبود."
مطهری در بیان دلایل عدم احراز صلاحیت هاشمی گفت: "درباره رد صلاحیت آقای هاشمی دو دلیل آورده اند که هر دو باطل است. یکی ناتوانی جسمی و دوم نقش داشتن در فتنه سال ۸۸. بنده پیشنهاد می کنم برای ارزیابی توان جسمی آقای هاشمی، یک مسابقه دو صدمتر بین ایشان و آقای جلیلی و یک مسابقه کشتی بین آقای هاشمی و آقای حداد برگزار کنند."
![](http://www.bibaknews.com/bibaknews/1223.jpg)
اینگونه اظهارات از سوی کسی که با نام اصولگرایی خود را بر مردم تحمیل کرده خود جای بحث دارد که اگر اصولگرایی عامل پر شدن سبد آرای او نبود قطعا با مدال سوپر اپوزیسیون رخ می نمود.
وی در حالی که فقط نام بزرگ مطهری انقلاب را یدک می کشد در مواردی حتی اصلاح طلبان رادیکال را هم بهت زده می کند. اندر وصف این نماینده همین بس که خالق یکشنبه سیاه است و بر خود می بالد که ضد انقلاب وی را به جهت صراحت بیان (!) می شناسد. صراحت بیانی که معجونی از فحش و توهین و بی قانونی است.
در پاسخ به این جسارت و توهین علی مطهری به دکتر سعید جلیلی و سایر جانبازان ایران اسلامی باید گفت: هاشمی آن روز که توان داشت، نتوانست حق پدری را بر برخی نزدیکانش ادا کند تا آینده شان خیانت به ایران و آرمان های اصیل آن نباشد. کسی که با شعارهای توسعه اش محرومان و مستضعفان را له کرد و ارمغان چندین سال تکیه زدنش بر کرسی ریاست جمهوری، تورم 50 درصدی بود. او که در سن جوانی و در شرایطی که نه تحریمی بدین شکل موجود بود و نه کهولتی، نتوانست فرزندان و نزدیکانش را مدیریت کند، با این کهولت سن آن هم بعد از عدم اخذ نمره قبولی در فتنه 88، چگونه قادر خواهد بود 4 سال دیگر سکان کشتی این نظام را در دست بگیرد؟
نیازی نیست هاشمی با جانبازی که خمینی کبیر "ذخیره اسلام" می داند مسابقه دو بگذارد یا با استاد عادل و فرهیخته ای که تنها کارنامه اش در فتنه 88 برای فیتیله پیچ کردن کل تیم سازشگار و مرعوب هاشمی کافی است کشتی بگیرد، همین که از خطای برخی نزدیکان ناخلفش برائت بجوید هم از او می پذیریم که این مورد تلاشش واقعا در راستای اعتلی و عزت ایران اسلامی بوده است.
به هر حال، جلیلی آن روزی که باید یک پایش را در کنار دوستان شهیدش به امانت می گذاشت تا علی مطهری ها با خیال راحت بشوند دکتر، و کیلومترها راهی که هاشمی، خاتمی و روحانی عقب نشینی کرده بودند را با یک پا برگردد، پیروز میدان بود. همین الان هم جلیلی با همین یک پا، کیلومترها از علی مطهری و دست پرورده های جوان هاشمی امثال فائزه و مهدی جلوتر است.
جلیلی امروز برای حرکت در راه آرمانهای امام و شهدا، نه دو پا بلکه بالهای تیز پرواز الهی با خود دارد و در مقابل آقای هاشمی برای اثبات باقی ماندن بر عهدش با امام و شهدا، نامه ای بی سلام به ولی امر مسلمین و اسناد فتنه 88 و دو بازوانی چون فائزه و مهدی را به میدان آورده است.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد