از همین امروز به فکر مهد تا ازدواج نسل آینده باشیم

وی با تاکید بر اینکه برای اجرای این سیاست ها ابتدا باید زیرساخت های آن را فراهم کرد، افزود: وقتی که از امروز تبلیغ می کنیم باید همه بچه دار شوند و جمعیت رشد کند، باید از همین امروز هم به فکر مهدکودک، مدرسه، دانشگاه، شغل و حتی ازدواج نسل آینده باشیم.

به گفته این نماینده مجلس، اگر از همین امروز با برنامه پیش نرویم و زیرساخت های لازم برای نسل آینده را فراهم نکنیم، چندین سال دیگر دوباره با خیل عظیم جوانان بیکار و تحصیل کرده مواجه خواهیم شد.

منوچهری افزود: نمی توانیم به مردم بگوییم بچه دار شوید تا بعد ببینیم چه می شود.

وی با اشاره به اینکه مشابه همین وضعیت در سال های گذشته رخ داد، ادامه داد: ما بعد از آن مدام برای مردم تبلیغ کردیم که فرزند کمتر داشته باشند، فرزند کمتر زندگی بهتر است، بیمه بیشتر از چهار فرزند را محدود کردیم و ... و امروز دوباره از کاهش جمعیت کشور احساس خطر می کنیم.

نماینده پاوه و اورامانات با بیان اینکه باید دید چه چیزی باعث شده مردم به سمت فرزند کمتر روی بیاورند، افزود: وقتی که مردم خانه ندارند، شغل ندارند، طلاق بیداد می کند و ... دیگر کسی تمایلی برای فرزند متعدد ندارد.

این عضو مجمع نمایندگان استان کرمانشاه گفت: کودک از بدو تولد برای خانواده هزینه دارد تا زمانیکه بزرگ شود و بسیاری از خانواده ها توان پرداخت این همه هزینه را ندارند.

منوچهری تصریح کرد: باید ابتدا موانع ریشه ای افزایش فرزند را بیابیم و برای آن برنامه ریزی کنیم.

وی حل مشکل مسکن و بیکاری جوانان را از جمله راهکارهایی دانست که می تواند تا حدودی به رشد جمعیت و افزایش باروری کمک کند.

منوچهری فرهنگسازی و ارشاد مردم را نیز از جمله دیگر راهکارها برشمرد و تاکید کرد: باید مردم را از خطر کاهش جمعیت و پیر شدن ان آگاه کنیم.

این نماینده مجلس با انتقاد از روش های چکشی، مقطعی و تعزیری که برای افزایش نرخ باروری در نظر گرفته شده، اظهار کرد: اینگونه اقدامات چندان کارساز نخواهد بود.

وی یادآوری کرد: اگر امروز جلوی روش های قانونی جلوگیری از بارداری گرفته شود، این روش ها پشت پرده و به خفا می روند و به صورت خلاف انجام می شوند که می تواند تبعات جبران ناپذیری داشته باشد و هزینه زیادی را به افراد و حتی کشور تحمیل کند.

منوچهری معتقد است، شیوه های پیشگیری از بارداری از جمله وازکتومی و توبکتومی در تعداد کمی از افراد به کار می رود که می توان آن را با فرهنگسازی کاهش داد و نیازی به تعزیر و اجبار نیست.