ماجرای غم انگیز ماسک/اقشار کم بضاعت جامعه را در این شرایط سخت دریابیم

به گزارشهزار ماسوله، با توجه به اهمیتی که ماسک در محیطهای بسته در پیشگیری از شیوع بیماریهای مسری دارد و در جهان هم موضوع استفاده از ماسک به خاطر پیشگیری از کووید ۱۹ به شدت جا افتاده است؛ حدود دو ماه پیش، به داروخانە مراجعه نمودم که یکی دو بسته(ده عددی) برای روز مبادا بگیرم.
قیمت یک بسته ده هزار تومان بود، یعنی هر یک عدد ماسک، هزار تومان. دو بسته گرفتم.
از حدود بیست روز پیش ، متوجه شدم که رسانەهای حقیقی و مجازی، رادیو و تلویزیون و تریبون و... با شدت بُهت آوری، تبلیغِ ماسک زدن را آغاز کردەاند. این دامنەی بۍسابقەی تبلیغ، از این نظر که مردم با توجه به مسائل حاد معیشتی، نمۍتوانند در خانه بمانند، خوب بود ولی از سوی دیگر، قیمت ماسک معمولی و ساده در داروخانەها از هفتاد درصد تا یکصد و سی درصد افزایش پیدا کرده است.
ناظرین بر تولید، توزیع و قیمت ماسک باید بدانند که این فقرا هستند که ماسکهای آنان را خریداری مۍکنند و قیمت ماسکها ممکن است برای اقشار ضعیف، گزندەتر و وحشتناکتر از ویروس باشد. فراموش نکنیم که ماسکهای معمولی هم یکبار مصرف هستند و پس از چند ساعت استفاده باید دور ریخته شوند و اقشار ضعیف نمۍتوانند شاهد آن باشند که در این شرایط اقتصادی بطور مکرر، مقدار قابل توجهی از پول خود را به سطل زباله بیندازند.
به نظر مۍرسد که مدیریت و نظارت ویژه از جانب مسئولین، تخصیص یارانه به شرکتهای تولیدی ماسک، ادارات و انجمنهای خیریەی دولتی و غیردولتی و ابر و باد و مه و خورشید و فلک باید دست در دست هم دهند تا قیمت لجام گسیختەی ماسک، به معضل بزرگ مردم ما تبدیل نشود و مردم، عطای ماسک را به لقایش نبخشند که در این صورت، پیامدهای این معضل، دامن همەی افراد جامعه را خواهد گرفت.
اگر افراد کم بضاعت نتوانند ماسک تهیه کنند و خدای ناخواسته ناقل ویروس باشند؛ بچەهای مسئولین، توانگران و...  نیز در امان نیستند و دود این بی تدبیری به چشم همگان خواهد رفت. پس به خاطر خودشان هم که شده ، آنهایی که در مدیریت و مسئولیت دخیلند، در این زمینه اقدامی انجام دهند و بۍتفاوت نباشد.
اقشار کم بضاعت جامعه را در این شرایط سخت دریابیم.