ریشه اصلی ساز تنبور مربوط به اورامانات است/ پیشنهاد ثبت این ساز به نام استان کرمانشاه

به گزارشهزار ماسوله، 

پیمان حسن زاده در گفتگوی با خبرنگار ما در خصوص ساز تنبور اظهار داشت: تنبور یکی از قدیمی‌ترین سازهای ایران است که جنبهٔ عرفانی و مقامی دارد. این ساز از ۱۳ الی ۱۴ پرده تشکیل و ۲ الی ۳ سیم دارد. جنس کاسه و صفحهٔ آن از چوب توت و دسته‌اش از چوب گردو است. این هنرمند پاوه ای افزود: تنبور کهن‌ترین ساز زهی زخمه‌ای است، به این معنا که اولین سازی است که دسته‌ای بلند به همراه کاسه و وتر داشته‌است. در کتب و رسالات زیادی در این مورد سخن گفته‌اند، کتاب دیکشنری گراو که در زمینه‌ سازشناسی است، قدمت این ساز را پنج الی شش هزار سال عنوان کرده است. وی گفت: امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی تر از سه‌تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر کرد. حسن زاده ادامه داد: تنبور که بخصوص در کردستان و کرمانشاه قرنهای متمادی در نگاهداری آن و نعمات باستانی و اهورایی آن کوشيده اند ساز آييني آنها است. وی ریشه اصلی این ساز را در اورامانات عنوان کرد و گفت: حوزه رواج تنبور در کرمانشاه در دو کانون اصلی صحنه و گوران متمرکز است، و مقام های تنبور این منطقه تا حدودی اصیل تر باقی مانده است. وی افزود: مقام های مجازی را گورانی نیز می خوانند ترانه ها، آهنگ های رقص و بسیاری از نمونه های مختلف موسیقی کردی در این بخش قرار می گیرد. این دسته از مقام ها تا حدی از دو دسته دیگر جدیدترند، مقام های مجازی اگرچه در مقایسه با سایر مقام ها از روحانیت کمتری برخوردارند اما از ویژگی های هنری بسیار والایی برخوردارند. وی اضافه کرد: هرچند می توان گفت که براساس یافته های تاریخی ریشه اصلی تنبور را در منطقه اورامانات یافت اما متاسفانه آن چنان شایسته از این ساز محافظت به عمل نیامنده است و در مقابل شهرستانهای دالاهو و یا صحنه به محافظت آن همت گماشتند و امروز می بینیم که به خوبی شأن این ساز را حفظ کرده اند. وی در پایان گفت: پیشنهاد این است که اکنون در اکثر شهرستان های استان این ساز وجود دارد ثبت آن با نام استان کرمانشاه لحاظ شود.