جان هایی که قربانی نبود تدبیر و امید می‌شوند/شاهکار مدیریت بحران کرمانشاه؛ علاج واقعه بعد از وقوع!

به گزارشهزار ماسوله، چند روزی است که پاوه پنجه در پنجه در آتش است و می‌سوزد از بی‌‌تدبیری مدیران؛ مدیرانی که به قول مختار خندانی فقط آمدند برای شوآف چند عکس گرفتند و رفتند تا اگر آتش خاموش شد بگویند ما هم آنجا بودیم. مختار خندانی و دوستانش از انجمن ژیوای که در اطفای حریق مناطق حفاظت شده بوزین و مرخیل پاوه گرفتار مهلکه آتش شدند برای همیشه در یادها می‌مانند و ایضا مدیران بی‌لیاقتی که با سهل‌انگاری و قصورشان آنها را به آغوش مرگ فرستادند. آتشی که از چند روز گذشته به جان مراتع و جنگل‌های شهرستان پاوه افتاده است و از مراتع لانه‌وان باینگان شروع شد و پس از چند بار مهار مجددا در نقطه ای دیگر زبانه‌هایش به جان درختان و جانداران می افتاد و گونه‌های گیاهی و جانوری منطقه را زنده زنده سوزاند و نابود کرد. اما خبر محاصره سه نفر از همشهریانمان در بین این آتش سوزی ها بر ناراحتی و غم و اندوه بیش از پیش ما افزود و  اورامانات را غرق ماتم کرد. منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل منطقه‌ای حفاظت‌شده و نمونه گردشگری در شهرستان پاوه و جوانرود از توابع استان کرمانشاه است که با هدف حمایت از گونه‌های باارزش و در حال انقراض شوکای ایرانی یا گوزن مینیاتوری و ارزش‌های رویشگاهی در پاییز ۱۳۷۴ به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع و در سال ۱۳۷۸ به عنوان منطقه حفاظت‌شده به ثبت رسیده‌ است. پیش از این و در سالیان گذشته نیز ۳ نفر از جوانان شهر بانه وره در حین اطفای حریق در منطقه بوزین و مرخیل به‌نام‌های «نعمت فتحی»، «عباس فتحی» و «بهاءالدین فرجی» جان خود را از دست می‌دهند و دو نفر دیگر «صلاح‌الدین میرانی» و «مظفر عبدی» به سوختگی فراوانی دچار می‌شود . یکی از اهداف مناطق حفاظت شده حفظ و نگهداری زیست‌بوم جهت نسل حاضر و آینده است که باید مسیولین مربوطه از تمامی امکانات موجود برای حفظ آن استفاده کنند و نهاد متولی این منطقه نیز اداره محیط زیست می باشد. متاسفانه بی توجهی مسئولین دولت تدبیر و امید در استان به آتش سوزی های مراتع این منطقه به مدت چند روز محرز و برای همه ما آشکار است. مدیرکل مدیریت بحران استانداری کرمانشاه بعد از کشته شدن چند شهروند در پی حرق چند روزه سر و کله‌اش پیدا می‌شود و خبر از مراقبت های بعدی پس از اطفای اولیه حریق در چند روز گذشته می دهد در حالی که نتیجه تصمیمات آنها را در جان باختن سه نفر از دوستداران محیط زیست دیدیم. این مسئول در ادامه، بی توجهی در ادامه آتش سوزی ها را با فاقد سکونت و صعب العبور بودن منطقه توجیه می کند، اما کسی نیست بگوید که چرا حریق در این مراتع و جنگل های حفاظت شده در همان لحظات اولیه رصد و خاموش نشد و اجازه گسترش تا این حد داده شد؟ چرا هماهنگی های لازم برای پرواز بالگرد به عمل نیامد؟ و چراهای دیگر… گویا مسئولین ما با صحبت حکیمانه «علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد» بیگانه‌اند که آقای مدیرکل بحران بعد از جان باختن سه نفر از همشهریانمان در این حادثه به فکر چاره و ارسال بالگرد به منطقه بوده است. یاور ازکات، فعال رسانه‌ای پاوه