مادامی که به جایی متصل هستی

مادامی که به جایی متصل هستی

 مادامى که سيب با چوب باريکش به درخت متصل است، همه عوامل در جهت رشدش در تلاشند،

باد طراوتش ميدهد،

آب رشدش ميدهد،

و آفتاب به آن پختگى و کمال ميبخشد، اما به محض منقطع شدن از درخت و جدايى از اصل،

آب آن را مي گنداند،

باد پلاسيده اش ميکند،

و آفتاب آن را پوسانده و طراوتش را ميگيرد؛

براى ما آدمها تا وقتى در مسير بندگى قدم بر ميداريم و دست و دلمان به ريسمان خدا گره خورده است ،هر اتفاقى در زندگى رشدمان خواهد داد و مقدمه صعود و تعالى بزرگ روح مان خواهد شد و بر عکس وقتى از خدا دور بيفتيم .